19.4.10

kunstkennis m'n aars.

Tijdens mijn jeugd heb ik vele rare fluiters voorbij zien komen aangezien m'n vader nogal vreemde vrienden heeft. Zo nu en dan kom ik door m'n vader wel eens op een kunstexpositie terecht en dan is het janken geblazen. 

Ten eerste irriteer ik me mateloos aan de eigenaardige keuze van kleding. Onder het wat oudere volk komen de opvallende brilmonturen akelig vaak voor (vaak ook in een 'leuk' rood kleurtje) qua haren hebben ze of een kort gekwiekt kapsel (vaak is de symmetrie in het kapsel aardig mislukt) of ze hebben 5 meter lange lokken die er duidelijk gestorven uitzien en waar ik dan de rest van de avond gefascineerd naar zit te staren.

Maar sinds een tijdje komen niet alleen ouderen maar ook steeds vaak jongere mensen kijken op die exposities. ongeveer 80% van hun draagt van die frappant geveterde oost-duitsland schoenen en gebreide truien . De haren zien er ongewassen en verdwaald uit ruikend naar patchoeli en de zipper. Ook hebben ze vaak tatoeages met een diepliggende (een beetje té diepliggende) zelfverzonnen betekenis.

Het grappigste van die gasten vind ik nog wel dat ze er zoveel tijd in hebben gestoken om er uit te zien als iemand die er geen tijd in steekt. Waar denk je dat je mee bezig bent, als je echt eruit wilt zien alsof je drie dagen in iemand schurft hebt zitten wroeten, doe het dan ook. Hoe dan ook,  het uiterlijk is nog maar het begin van mijn haat. Zodra ze met elkaar beginnen te praten stroomt m'n ontbijt van niet alleen die dag maar ook van de dagen daarvoor langzaam naar boven.

Ze gaan een beetje in een nonchalante houding staan met armen over elkaar (jongsters) of handen op de rug (40+ers) daarna komt er me toch een hoop stierenschijt uit hun monden gerold. De helft heeft natuurlijk al gebruik gemaakt van de gratis bar en dat maakt het allemaal nog een beetje erger. En aangezien het niet cool is als je letterlijk geen idee hebt wat die kotsvlek op dat schilderij voor artistieke betekenis heeft. gaan ze maar een beetje algemene woorden gebruiken zoals compositie, lichtval en plasticiteit (wat natuurlijk niks met die kotsvlek heeft te maken aangezien er geen gebruik van lichtval is gemaakt smartass) Maar omdat de meederheid geen idee heeft waar hij/zij/het het over heeft knikken ze maar een beetje en kijken met een geinteresseerde blik naar het 'kunstwerk'. Daarna nog een slok van hun wijn (rood natuurlijk) en dan op naar de volgende persoon die ze begroetten alsof ze elkaar al jaren kennen, terwijl ze waarschijnlijk één keer aan elkaar zijn voorgesteld bij een of andere opening van een raar wicht genaamd Olga uit Scandinavië die leuke beeldjes van gebruikt wc papier en kralen maakt of wat dan ook. (allemaal biologisch natuurlijk want dat is hip)

Wat nou het probleem van dit volk is, is dat ze elkaar proberen te overtreffen qua raarheid en op een gegeven moment hebben ze de grens bereikt waarbij ik ga denken dat het te maken heeft met een psychische aandoening, misschien wel borderline wie weet. Maar dan herriner ik me weer dat ik me op een expositie bevind en dat ik net zo goed kan meelullen over het Repoussoir van het 'kunstwerk' terwijl ik naar een blauw a4-tje zit te staren.

En na geïnspireerd te raken door die leuke vegan gastjes in de kunst wereld ga ik nu lekker een biefstuk eten en heel veel melkproducten nuttigen. Vervolgens ga ik in m'n outfit van de H&M die niet naar grootmoeders kelder ruikt naar de videoclips van Lady Gaga kijken (want ondanks dat ze zo verschrikkelijk commercieel is weet zij wel nog wat de definitie van kunst kan beteken in tegenstelling tot jullie kneuzen) Daarna doe ik nog een kop koffie met extra veel koeienmelk (niet gemaakt van sojabonen nee) en dan m'n bed in.