24.12.10

Mijn Schoolcarriere

Is voorbij. Al heb ik de hoop nog niet opgegeven, een diplomaloze toekomst zie ik namelijk niet zo zitten. Al moet ik zeggen dat het deels wel mijn schuld is, zo is mijn motivatie om naar school te gaan niet altijd aanwezig geweest. 

Want, hier komt het. Ik vind school verschrikkelijk.
Niet alleen verschrikkelijk, ik vind het ook belachelijk en het hele schoolsysteem hier in Nederland is fucked up. 



Ten eerste is er een groot verschil tussen iemand motiveren en iemand dwangmatig aan het werk zetten. Ten tweede is de meerderheid van de lesstof totaal niet interessant. Ik hoef namelijk niet te weten hoeveel tijd ik nodig heb om 3 meter verder te komen met de benenwagen, in de tussentijd ben ik namelijk al bij de albertheijn. Ten slotte, als ik dan wel iets wil weten is dat niet mogelijk. Zo vroeg ik eens, waarom de stelling van Pythagoras is zoals het is. Als antwoord kreeg ik: 'dat is gewoon zo'. Nou enkele minuten en een hevige woordenwisseling later bevond ik mij weer in mijn natuurlijke habitat. In de mediatheek met een zogeheten 'gele kaart'   

Bovendien vind ik Lichamelijke opvoeding tijdsverspilling, vandaar dat ik weigerde actief mee te doen. Buiten dat gaat mijn interesse in sport niet verder dan op de bank voetbal kijken. En om half 9 in de ochtend op een maandag zorgt voor complicaties. Tenminste bij mij, 80% van mijn klas was nog niet verder gekomen dan hun jaarlijkse slaapfeestje waarbij ze 's avonds stiekem naar de hoek van de straat liepen, om vervolgens terug te rennen naar huis. (rebels) 

Een vak die mij wel interesseerde was geschiedenis, deels omdat mijn leerkrachten vermakelijk waren. Wegsturen was bij hun voor mij een gratis tussenuur. En in ruil daarvoor gaf ik hun goede cijfers, want een geschiedenis boek leren is ten slotte gewoon een goed boek lezen. 1 leerkracht daarentegen was het kwaad op aarde, sindsdien heb ik een grote afkeur voor borsthaar. 

Verder had ik natuurlijk Tekenen. Wat een drama. Zo irriteer ik mij aan elk nederlands accent, en ons leerkracht kwam toevallig uit limburg. (hetzelfde geldt voor de rest van de teken docenten) Nou je raad het al, van die zuiderlingen met een passie voor moderne kunst (eetstokjes aan een bord gelijmd en dat soort gekke taferelen) Ik voerde natuurlijk al mijn opdrachten uit (braaf dat ik ben) maar nee hoor, het was niet goed genoeg. Ik moet wel toegeven dat ik mijn werk altijd verschrikkelijk snel afhad en vervolgens de rest van de les ging babbelen met mijn buurman/kameraad Stefario. Tijdens het babbelen maakte we zo nu en dan het limburgse accent belachelijk, of de opdracht, of de stagaires. Eigenlijk alles. Vandaar dat ik ook werd gehaat.


Tijdens het laatste jaar kregen we de opdracht een zelfportret te maken. Ik heb niet bepaald de tekenkunsten van vaders geerft, maar het was te doen en best herkenbaar. In tegenstelling tot Pietje, waarbij zijn zelfportret overduidelijk de bof had en zijn gezicht de vorm aannam van een stoofpeer. En ja hoor, pietje kreeg een 8 en ik een 5,6. Vervolgens kwamen we bij de moderne kunststroming en kregen we een opdracht een zelfportret te maken waarbij je alles moest veranderen en dat soort diepgaande bullshit. Nou ik besloot alleen de contouren van mn gezicht en oren te gebruiken, en alles weg te laten behalve m'n wenkbrauwen en mond. Nou als een echte creatieveling ging ik te werk en aangezien ik het niet zo op diepte heb (behalve bij fotografie) koos ik voor egale kleuren. 

Enkele minuten later komt mevrouw met het idee om wat grijs tinten te gebruiken in het wit. Dus ik leg mijn idee uit en zeg netjes nee. Nadat ik een preek over de definitie van kunst had gegeven en dat die dus bij ieder mens kan verschillen trof ik mezelf weer aan in de mediatheek met een 'gele kaart'



Onterecht gestraft worden brengt natuurlijk het kwade in mij naar boven. Zo gooide ik eens een potlood in de richting van het gezicht van mijn leerkracht waarna hij me schopte toen ik het klaslokaal verliet. Vervolgens moest ik de rest van de dag de schoolregels overschrijven. Al die keren dat ik heb moeten overschrijven hebben er wel voor gezorgd dat ik niet alleen de schoolregels uit mijn hoofd weet, maar ook de geschiedenis van Franz Ferdinand in de eerste wereldoorlog en het verhaal van twee blondines die hitlerliedjes schrijven.



Verdere akkefietjes waarin ik betrokken was.:
  • Geschorst nadat ik aan mijn nederlands docent vroeg of hij aan dementie lijdt
  • Geschorst nadat ik aan mijn Lichamelijke opvoeding docent vroeg of hij misschien persoonlijke frustraties had, (hij me verzocht mijn schoenen uit te doen in de gymzaal, en reageerde best agressief nadat ik het was vergeten)
  • Geen toegang meer tot alle wiskunde lessen nadat ik in de bijles binnenstormde op zoek naar mijn telefoon (best terecht, maar ik heb zo'n intense haat voor mijn wiskunde docent dat het me niet uitmaakt) 
  • Onder een schorsing uitgekomen nadat ik een fiets op school had gestolen, die ik na 3 dagen niet meer aantrof waarna ik een andere fiets besloot te stelen. Dit allen is vastgelegd op camera. Maar ondanks een slechte smoes en de verschrikkelijk liegkunsten van Jamie Wiebenga ben ik er toch onder uit gekomen. 
  • Een gele kaart voor het afschieten van een minituur speelgoedautootje. 
  • Een serieus gesprek op school nadat ik een woordenwisseling had met mijn docent op werkweek. Mevrouw besloot mij de les te lezen terwijl ze zichzelf net in een middeleeuws marteltuig had gehesen. Toen ze na die preek mij dwong haar eruit te halen ben ik weggelopen. 
  • Een gele kaart tijdens lichamelijk opvoeding omdat ik nogal geschrokken reageerde toen ik met een van de sloomste personen van mijn klas moest samenwerken. 
  • Een gele kaart voor brutaliteit #1
  • Een gele kaart voor brutaliteit #2
  • Een gele kaart voor brutaliteit #3
Hierbij stop ik, want de lijst van gele kaarten gaat nog lang door. Buiten dat zijn we nog niet eens aangekomen bij de taakstraffen die ik heb moeten ondergaan. Zo kwalificeer ik mij met gemak voor het wereldkampioenschap prikken (de kunst ligt in het vasthouden van je vuilniszak) 


Houdoe aardlingen en don't be a fool, stay in school mijn kinders. 

2.12.10

Christi Taartjesmaker zegt het hoe het is. Deel 1



Texas en ik houden van elkaar. En begrijpen elkaar. Sinds jaar en dag delen wij een voorliefde voor Justin Timberlake (hij is van mij) als skinhead hooligan-uitziende engelsmannen (yum) Fall Out Boy en domme grappen maken. Ook onze gedeelde haat voor lichamelijk contact draagt bij aan onze hechte vriendschap. Nu wil het feit dat ik 10 jaar ouder ben, en daarom dus ook wijzer, dat ik sterke behoefte voel om haar (ongevraagd) advies te geven. Want ik weet zo goed wat ik doe. 


1. School

Maak een wijze doordachte keuze. En maak het af. En leen niet teveel. Je wilt echt niet jaren creperen om de lening van 3 afgebroken studies af te betalen. En het voelen als een falende kneus is ook niet goed voor het algemene welzijn. 


2. The body


Beter begin je nu al een beetje te sporten. Het lichaam takelt namelijk in rap tempo af. Last van mijn gewrichten is bij mij namelijk al orde van de dag. Zit ik te lang in een houding, moet ik eerst een half uur rekken en strekken voordat ik me naar een andere locatie kan begeven. Ook deze tip is goud waard: haal je make-up er na het uitgaan af. En daar bedoel ik ook die black-light verf waar je vaak onderzit als ik je laveloos aantref op de bank.


3. Vriendinnen

Ban alle achterbaksen uit en zorg dat je niet vastgeplakt blijft aan de emotionele vampierella's. Als je een goede selectie hebt gemaakt, stick with them. Ze zullen er zijn in tijden van grote drama's die voornamelijk (lees: alleen) te maken hebben met: 


4. Schoften (ook wel mannen genoemd) 


Hier kan ik niet duidelijk genoeg over zijn. Ze zijn allemaal gek. Ze zijn sneaky. Ze denken immer dat het gras bij de buren groener is. Ze zullen je koste wat kost willen veroveren om je daarna keihard te laten vallen. Nu ben jij net als ik en val je op het interessante-mysterieuze-onbereikbare-stille type. Laat die nou net extra gestoord zijn met een cherry on top. Meisje, om met dit soort apen te dealen is het zaak om de bal ten allen tijden in de hand te houden. Creperen op de bank om een gast is niet sexy* En let op: vriendinnen zijn belangrijker, werk is belangrijker, JIJ bent belangrijker. 


*met uitzondering van Justin Timberlake