22.7.11


Ik heb een writer's block.

Het komt waarschijnlijk doordat ik me verbazingwekkend blij voel de afgelopen tijd. Zo was ik van plan een blog te schrijven over vliegende Unicorns met zij zitjes voor mijn kameraden en glitter schijt, maar zelfs mij werd dat te onrealistisch. Vervolgens kwam Matthijs met het prachtige idee om blog over egoïsme te schrijven, maar dat eindigde in een lang verhaal over mezelf.

En nu zit ik hier. In zusterlief haar nederige stulpje met een glas water, deprimerende muziek en Jamie die fanatiek haar Mario Kart kunsten aan het verbeteren is. Ik ben er op dit moment van overtuigt dat ik het geneesmiddel voor mijn negativiteit heb gevonden, maar dat is bij nader inzien toch een leugen. Ik ben namelijk nog steeds aan het zeiken.

3.7.11

18 and bored


Het voelt alsof ik me momenteel in de leeftijdscategorie van mijn vader bevind.

Het is zaterdag en ik begeef me met mijn derrière op de bank, irriteer me mateloos aan vreugdevolle dingen en lees een boek die bestempeld is met het magische  'Oprah's bookclub' embleem.

Tussendoor komt ook mijn zogenaamde creativiteit naar boven. Vandaar dat ik nu aan het schrijven ben. Het gaat alleen nergens over, net als mijn leven op dit ogenblik.

Wellicht heb ik wel een grappige anekdote. Alleen ik heb het gevoel dat mijn humoristische karakter is heen gegaan, samen met mijn gezond verstand. Gaat hem dus niet worden vandaag.

Ik heb trouwens wel iets beklagenswaardig te vertellen. Zo heeft mijn lichte vorm van paranoia zich deze maand ontwikkeld tot een probleemgeval. Was er namelijk net van overtuigd dat de snackbar mijn broodje kroket had vergiftigd uit wraak. Ook ben ik elke dag voorbereid op de ondergang, die wolken tegenwoordig zien er angstaanjagend gevaarlijk uit.

Dat was het.