14.2.11

Kinderjaren


Ik schaam mij dagelijks voor mijn guilty pleasures, maar als ik terug kijk op mijn jaren als kind schaam ik me niet alleen voor mijn guilty pleasures, maar ook voor mijn gedrag. De grootste reden dat ik dan ook geen kinderen wil, is omdat ik bang ben voor een replica van mezelf. 



Laten we beginnen met mijn peuterjaren. Buiten mijn geliefde ketchup, at ik ook andere dingen. Niet eetbare dingen in dit geval. Stop een 2-jarig kind in een atelier en je krijgt een grote voorliefde voor het eten van stiften. Op elke kinderfoto sta ik dan ook met een ingekleurd gezicht. In een zeer rebelse bui besloot ik het een keer een stapje hoger te nemen. Toen heb ik vaders Rembrandt Olie verf uit de kast gehaald en mezelf vervolgens ingesmeerd. 10 dagen lang ben ik als smurf door het leven gegaan. Gelukkig heb ik het niet als eetwaar beschouwd, wat ik wel bij een paar andere dingen deed. Zo heb ik een lange tijd de drang gehad om zand en gras te eten. Ook at ik bijna al het badschuim op als ik bij grootmoeders was en om de keel te smeren dronk ik zeewater. 


Straf geven zat er niet echt in, want ik ging vaak uit mezelf een half uur in de hoek staan. Vond ik leuk, net als tegen de tafel aanrennen en headbangen op Motorhead. Dit allen is natuurlijk heel grappig, maar iets minder grappig was mijn verliefdheid op Maxim Reality (die neger met witte lenzen van The Prodigy) Niet bepaald normaal voor een klein kind, maar alles beter dan mijn crush op Charlie Sheen na het zien van deze film. 

Reden voor veel van deze dingen was dat ik me in mijn 'rebelse' fase bevond, zo heb ik op 1-jarige leeftijd een setje speelkaarten met het thema Serial Killers gestolen uit de Urban Outfitters. Naarmate ik ouder werd begon ik jammer genoeg steeds stommer te worden, zo vond ik een gemillimeterde pony echt prachtig dus besloot ik de schaar erin te zetten. Niet alleen ik, maar ook m'n hond kreeg een knipbeurt, dus die heeft 4 weken met een kaal achterwerk rondgelopen. 



Rond mijn 10e kwam ik in een meisjesachtige fase. (Charlie Sheen) Zo weigerde ik mee te doen aan gym uit angst voor blauwe plekken, en vond ik die afschuwelijke laarzen met blokhak echt schitterend. Ook leuk was de kledij die mijn grootouders uit Amerika voor me meenamen. Van die tweezijdige jassen die in de jaren 90 een must have waren voor Amerikaanse koters. Daaronder droegen we dan prachtige tuinbroeken met Scooby Doo & Tweety erop geborduurd. 


Enkele jaren later kwam ik dan in mijn Mary-Kate en Ashley fase en die hadden natuurlijk een prachtige kledinglijn bij de Walmart (Barf) daar had ik dan ook letterlijk alles van (Including die verschrikkelijke plateau teenslippers)


Godzijdank heb ik het licht gezien en ben ik tegenwoordig een heel normaal persoon.