3.7.11

18 and bored


Het voelt alsof ik me momenteel in de leeftijdscategorie van mijn vader bevind.

Het is zaterdag en ik begeef me met mijn derrière op de bank, irriteer me mateloos aan vreugdevolle dingen en lees een boek die bestempeld is met het magische  'Oprah's bookclub' embleem.

Tussendoor komt ook mijn zogenaamde creativiteit naar boven. Vandaar dat ik nu aan het schrijven ben. Het gaat alleen nergens over, net als mijn leven op dit ogenblik.

Wellicht heb ik wel een grappige anekdote. Alleen ik heb het gevoel dat mijn humoristische karakter is heen gegaan, samen met mijn gezond verstand. Gaat hem dus niet worden vandaag.

Ik heb trouwens wel iets beklagenswaardig te vertellen. Zo heeft mijn lichte vorm van paranoia zich deze maand ontwikkeld tot een probleemgeval. Was er namelijk net van overtuigd dat de snackbar mijn broodje kroket had vergiftigd uit wraak. Ook ben ik elke dag voorbereid op de ondergang, die wolken tegenwoordig zien er angstaanjagend gevaarlijk uit.

Dat was het.