16.9.11

Parenting

 

Vandaag kreeg ik voor het eerst in mijn 18 jaren hier op aarde uitleg over het betalen van belasting. Niet snel daarna kwam ik tot de conclusie dat ik het verafschuw. Mijn vader kwam vervolgens met het goede idee om voortaan te doen alsof ik niet besta. Molly (onze knecht in de tattooshop) had het namelijk jarenlang gedaan en is er goed mee weggekomen. Ik zou er dan alleen voor moeten zorgen dat ik niet ziek word. Want dan moet je naar het ziekenhuis en dan hebben ze je gegevens nodig. Helemaal enthousiast begon mijn ouwe heer zich in te beelden hoe zijn dochter als echte anarchist door het leven zou gaan. 

Jammer genoeg is dit een van de slechtste adviezen die ik uit de mond van mijn vader heb horen komen. 
Net zoals de keer dat hij mij een preek gaf over de onbelangrijkheid van Economie. "Waarom zou je je best doen voor Economie, als we in een Economische crisis zitten". Niet lang daarna kreeg ik een telefoontje van de rector dat ik gezakt was voor Economie. Vandaar dat ik de zoveelste in mijn familie ben zonder diploma.

Mijn brutaliteit heb ik ook te danken aan mijn vader. "Ik ben een Schiffmacher, daar doe ik niet aan". Die zin heeft mij vaak in de nodige problemen gebracht op zowel de basisschool als de middelbare school. En als ik dan thuiskwam met een klacht van de leerkrachten straalde mijn vader veel trots uit. Vaak gepaard met tranen in zijn ogen. School vind hij niet belangrijk, zolang we maar creatief zijn. Want met creativiteit kom je overal. Zo ook mijn zus van school krijgen op haar 16e. 

Moeders is trouwens ook nooit goed geweest in het geven van het goede voorbeeld. Mevrouw stuurt me vaak genoeg een sms met "Wat ben je saai" als ik besluit een avond eens niet uit te gaan en "Ik ga toch niet betalen voor een labello" heeft ervoor gezorgd dat ik volop gebruik maak van de 'free' stuff op openbare plekken (met name hotels).

Kortom Dames en heren van het goede leven. Niet naar je ouders luisteren! 

(Gelukkig heb ik het geven van slecht advies niet geërfd)