27.2.11

Leedvermaak


Dankzij ons beminnelijke vechtersbaas Josine konden ik en mijn kudde naar WOOHOO extravaganza. Natuurlijk hebben we ons eerst mentaal moeten voorbereiden op de Metro reis, want Jamie had nog maar één keer gebruik gemaakt van dit vervoersmiddel en mijn imitatie kunsten van een Surinaamse vrouw wordt niet altijd gewaardeerd. Gelukkig werden we warm ontvangen door de lokale alcoholisten die ook met hun Atlas en Pilsener bier plaatsnamen in de Metro.

Eenmaal aangekomen bij de plek des onheils lieten mijn kameraden me achter zonder enige voorbereiding, geen back-up en/of benodigdheden om eventuele grenades te verslaan. Het was een warzone en ik stond er alleen voor. Nadat ik de weg naar de waterclosetten had gevraagd bij de Hotdogkraam merkte ik dat niet alleen het volk, maar ook de werknemers lichtelijk retarted waren. Eenmaal in de grote hal belande ik letterlijk in the twilight zone.



Het feit dat er al een zonnebril kraam in de hal stond betekende dat het alleen maar erger zou worden. Zoveel anabolen in 1 hal dat zelfs ik triceps kreeg. Het zou me verder ook niet verbazen als de omzet van de Coolcat een hevige stijging meemaakt rond dit kwartaal. En natuurlijk die ene vreemde winkel in ons grootste pauperstraat genaamd de Nieuwe Dijk.



Het vrouwelijk schoon bestond uit, zoals Mila zei, GILF's. Met kind en kleinkind, want de hele familie mot mee naar zo'n groot festijn. Moeders zit in d'r midlife crisis dus een a-symmetrische coupe met een fout kleurtje is hartstikke leuk. En pailletten, heel veel pailletten, want dat vloekt niet. En onder hun verbazingwekkend strakke broeken van de ROXY leuke laarsjes van de Axi Schoenen, of gympen met pailletten natuurlijk. Ten slotte stopt dochters een pot vaseline in het haar om de krullen lekker te laten glimmen en ze zijn good to go.

Hun vrienden, neven, broers en echtgenoten zijn allen met dezelfde mentaliteit naar dit fuifje gegaan. Niet al te moeilijk want zoveel nadenken doet pijn aan de strakke kop. Lekker simpel dus. Gelij in de stekels en hoppakee. Soort van de Nederlandse versie van Guido's, maar dan vooral de zonnebank vermijden.

Kortom, ik heb me uitermate vermaakt.

14.2.11

Kinderjaren


Ik schaam mij dagelijks voor mijn guilty pleasures, maar als ik terug kijk op mijn jaren als kind schaam ik me niet alleen voor mijn guilty pleasures, maar ook voor mijn gedrag. De grootste reden dat ik dan ook geen kinderen wil, is omdat ik bang ben voor een replica van mezelf. 



Laten we beginnen met mijn peuterjaren. Buiten mijn geliefde ketchup, at ik ook andere dingen. Niet eetbare dingen in dit geval. Stop een 2-jarig kind in een atelier en je krijgt een grote voorliefde voor het eten van stiften. Op elke kinderfoto sta ik dan ook met een ingekleurd gezicht. In een zeer rebelse bui besloot ik het een keer een stapje hoger te nemen. Toen heb ik vaders Rembrandt Olie verf uit de kast gehaald en mezelf vervolgens ingesmeerd. 10 dagen lang ben ik als smurf door het leven gegaan. Gelukkig heb ik het niet als eetwaar beschouwd, wat ik wel bij een paar andere dingen deed. Zo heb ik een lange tijd de drang gehad om zand en gras te eten. Ook at ik bijna al het badschuim op als ik bij grootmoeders was en om de keel te smeren dronk ik zeewater. 


Straf geven zat er niet echt in, want ik ging vaak uit mezelf een half uur in de hoek staan. Vond ik leuk, net als tegen de tafel aanrennen en headbangen op Motorhead. Dit allen is natuurlijk heel grappig, maar iets minder grappig was mijn verliefdheid op Maxim Reality (die neger met witte lenzen van The Prodigy) Niet bepaald normaal voor een klein kind, maar alles beter dan mijn crush op Charlie Sheen na het zien van deze film. 

Reden voor veel van deze dingen was dat ik me in mijn 'rebelse' fase bevond, zo heb ik op 1-jarige leeftijd een setje speelkaarten met het thema Serial Killers gestolen uit de Urban Outfitters. Naarmate ik ouder werd begon ik jammer genoeg steeds stommer te worden, zo vond ik een gemillimeterde pony echt prachtig dus besloot ik de schaar erin te zetten. Niet alleen ik, maar ook m'n hond kreeg een knipbeurt, dus die heeft 4 weken met een kaal achterwerk rondgelopen. 



Rond mijn 10e kwam ik in een meisjesachtige fase. (Charlie Sheen) Zo weigerde ik mee te doen aan gym uit angst voor blauwe plekken, en vond ik die afschuwelijke laarzen met blokhak echt schitterend. Ook leuk was de kledij die mijn grootouders uit Amerika voor me meenamen. Van die tweezijdige jassen die in de jaren 90 een must have waren voor Amerikaanse koters. Daaronder droegen we dan prachtige tuinbroeken met Scooby Doo & Tweety erop geborduurd. 


Enkele jaren later kwam ik dan in mijn Mary-Kate en Ashley fase en die hadden natuurlijk een prachtige kledinglijn bij de Walmart (Barf) daar had ik dan ook letterlijk alles van (Including die verschrikkelijke plateau teenslippers)


Godzijdank heb ik het licht gezien en ben ik tegenwoordig een heel normaal persoon. 




3.2.11

Dingen die ik wel leuk vind.

Buiten dat mijn moeder dagelijks zeurt over de hoeveelheid haat in mijn goddelijke lichaam, heeft Olivier mij ook de bijnaam Negative Nancy heeft gegeven. Vandaar dat ik heb besloten een lijst te maken (Jawel, weer een) met bepaalde dingen die mij wel vermaken. 

Bijschrift toevoegen


  • Voetbal. En dan bedoel ik het bekijken van een voetbal wedstrijd, niet daadwerkelijk spelen want een wandeltocht naar mijn kamer doet al pijn in de gewrichten. 
  • Bier. Geen verdere uitleg bij nodig lijkt mij. 
  • Jersey Shore. Want stiekem wil ik ook een guidette zijn. Al denk ik dat ik eerder wat weg heb van een Guido. 
  • Ketchup. Een levensbehoefte
  • Psycho manspersonen. Waarbij een steekje los zit, het liefst met een opvliegend karakter. Een beetje zoals ik. Kunnen saampjes de woonkamer verbouwen als ajax heeft verloren. 
  • Manspersonen die er psycho uitzien. Waarvan je in eerste instantie nog niet weet of hij aan het lachen is, of een plan aan het smeden is om je op te eten. Verder ben ik verzot op littekens in het gezicht
  • McDonalds. Want ik word happy van een meal. 
  • Random zingen. Gewoon lekker uit het niets moeders een hartaanval bezorgen. Of in het midden van een gesprek Whitney Houston blèren
  • Mensen Irriteren. Vaak gaat dit in combinatie met heel hard slaan en als slachtoffer gaat mijn keuze altijd naar Tessa.
  • Metro's. De rit bevalt me niet bepaald, maar op een eigenaardige manier vind ik een metro prachtig. Vooral als het voertuig is versleten en is vol gekladderd met een tekst.
  • Wapens. Mijn jeugddroom is dat mijn echtgenoot de toekomstige Clyde wordt, zodat ik Bonnie kan zijn. Maar mensen van het leven beroven is niet echt mijn ding.
  • Spelletjes spelen. Onder invloed van enkele biertjes is het zeer vermakelijk om de bordspellen uit de kast te halen. Al raad ik laveloos twister spelen af, in vervreemde positie onder een stoel liggen is niet fijn. 
  • Vandalisme. Dingen kapot maken is buitengewoon leuk
  • Speelgoedwinkels. Want kledingwinkels zijn saai en speelgoedwinkels niet. 
  • Disney. Want ik vind Hannah Montana echt verschrikkelijk grappig. Buiten dat heeft disney ervoor gezorgd dat ik jarenlang smoor was op een Leeuw. Daar verdien je veel erkenning voor. 
En wat ik misschien nog wel het leukst vind is: 


  • Dingen niet leuk vinden. Omdat er geen betere therapie bestaat als dingen afkraken.